Geçen gün Eray'ı seyrettiğimi ama fotoğraf çekemediğimi,makineye bir şey olduğunu yazmıştım.Cumartesi konsere (Özgürlük Parkı Konserleri) gitmeden evvel ,yukarda görüldüğü üzere ,bizim İnönü caddesindeki fotoğrafçıya gidip makineye baktırdım.Öyle emindim ki bozulduğundan,hiç bir şeysi yok denince çok şaşırdım.Niye fotoğraf çekememişim biliyor musunuz?Kartını doğru dürüst koyamamışım yerine,çıkan uyarı yazısını da, galiba görmezden gelmişim.Bu kadarı da olmaz değil mi?Tamam aceleden iki üç günde bir resimleri aktarıyorum bir dosyaya,nasıl olmuşlar,hemen görmeliyim çünkü...Buraya kadar tamam da,hiç olmazsa kartı koymakta acele etmesem ya,düzgün mü değil mi,kontrol etsem ya,fotoğrafı çekemedim diye küsüp,makineyi alel acele kılıfına koyacağıma,bakınsam ya nesi var,nesi yok diye,yapabilir miyim diye...Fotoğrafçıda çalışan arkadaş sağlam olduğunu söyleyince çok sevindim önce,sonradan da Erayın o güzelim fotoğraflarını çekip, sizlere gösteremedim diye çok üzüldüm...Bundan sonra akıllanır mıyım acaba ne dersiniz...Hiç zannetmiyorum,bu gün ilaçlarımı almıya bizim kliniğe gidecektim.Ben Akbank emeklisiyim,niye mi?On dört sene Akbank Çocuk Tiyatrosunda oynadım.O zaman genel müdür olan Hamit Beliğ Belli(ışıklar içinde yatsın,çok özel bir insandı)nin önerisiyle,sigortalı günlerimizi bankada topladık,günümüz gelince de oradan emekli olduk.Bizim klinik Akbankın kliniği,sağlığımıza çok özen gösteriliyor,çok iyi doktorlarımız var ve gerçekten ilgi de,bakım da her şey çok rahat ve olması gerektiği gibi...Nerden nereye atladım değil mi?Ben adam olmam,bundan kesinlikle eminim.Neyse kliniğe otobüsle gitmeye karar verdim,durağa yürürken aklıma geldi ki öğlen almam gereken ilacımı yanıma almamışım,yol yakınken döndüm,ilacımı aldım,tam çıkıcam,geç kalıcam galiba diyerek taksiyle gitmeye karar verdim.Telefonla durağı aradım,araba yok ,biraz sonra arayın dediler,olur mu acelem var, niyeyse bu acele (ilacı da aceleden unutmuştum zaten)beklemeden çıktım evden,köşeden binerim dedim.İki dakika bekledim köşede, araba geçmiyor,biraz yürüsem iyi olur dedim,neyse bir araba geçti,hemen durdurup bindim.Telaşla oturup Bahariye dedim...Yani şu yaptıklarım,aklı başında ,yetmiş dört yaşında bir kadının yapacağı şeyler mi,nedir acelem,niye beş dakika evde oturup,taksiyi bekliyemem,niye ilacımı alıp almadığıma bakamam,ne oluyoruz?Tamam zaman çok önemli,boş geçirmeye,ziyan etmeye gelmez,çünkü geçip giden zamanı geri döndüremezsin, ama olmaz ki,böyle de yapılmaz ki...(Işıklar içinde yat Orhan Veliciğim)
No comments:
Post a Comment