Bir haftadır başlık duruyor,yazamadım bir türlü.Neden mi?Cicik çok güzel sonbahar fotoğrafları çekti,uğraş babam uğraş izin vermedi,münasebetsiz blog...İnat ettim, her gün denedim,bana mısın demedi,nuh dedi peygamber demedi...Ben de Cicikten özür dileyip,fotoğrafsız yazıyorum,yapılıcak bir şey yok...
İlk üç seneyi hatırlamam,bazı resimler var,onlar anılarda çıkar ortaya,dört yaşından sonra sonbaharlar beni çok üşütüyor,o yaşta Ankaradaydık,babam Genel Kurmayda çalışıyor,biz de Dikmen Bağlarında eski bir bağ evinde oturuyorduk ve ben çok üşümeye başladım,devamlı titriyordum,sıcaktan soğuğa geçince uyum sağlıyamadım galiba,diye düşündüler,bizimkiler...Sonra anlaşıldı,sıtmaya yakalanmışım meğerse...Çok uzun sürdü tedavisi,kinini hatırlıyorum,bir de bir gün çok sağlıklı bir gün titremeli olduğumu,başka bir şey anımsamıyorum...İyi olduğum günler,yine evden kaçıp asmaların arasına dalıp,sona kalmış üzümleri yerdim,ertesi günü titriye titriye yatakta yatardım.Kışa kadar sürdü galiba...İyileştim fakat her sene ilk soğuklarda, yetmiş bir senedir hep titrerim,sonra geçer.Yağmurda,karda yürümeyi çok severim,sıkı giyinir,sokağa atarım kendimi,üşümem,korkunç olan yalnızca ilk soğuklar...Kikirik te benim gibi koç burcu o da hava soğudumu hemen sıcak bir yerler arıyor,kalöriferler yanınca da çok mutlu oluyor,hemen her radyatörün üstünde onun yeri var,yumuşak bi şeyler koyup hazırlıyorum,ordan oraya geçerek sıcağın sefasını sürüyor...Bu sefer fotoğraf yok,onun,benim,bulutların,güneşin batışının,yaprakların dökülüşünün,rüzgarın yağmuru uçuruşunun,yani kısaca hiç bir şeyin,fotoğrafı yok,koyamadım çünkü...
Artık başka bahara kaldı...Bir dahaki yazıya kadar düzelir umarım...
Sonbahar geldi neyime,kan damlar fidanlarımın yüreğine...büyük olan saksıda fuşya renkli Begonvil fidanı,daha ufağında tohumunu Antalya Kemerden getirdiğim,kocaman,kırmızı,salkım çiçekler açan ,oralarda Arap Dudağı denilen ağacın ufacığı...İkiside geçen ay yaprak dökmeye başladılar,görünüşleri iyice cılızlaştı,kışın içerden gizlice beslenip,baharda birden gelişmiş bir şekilde çiçeklenip,beni mutlu kılıcaklar...Yani umutluyum kısaca...
Sadece ufak saksılar ve küçük bir kahve fincanı sığacak kadar bir sehpa ve iki iskemle kış için yeterli...Kikirik hanımefendi hangi iskemleye kurulursa diğeri bana kalıyor,genellikle güneş hangisinde daha çok parlıyorsa,o iskemle seçiliyor...
Kavgasız gürültüsüz güzel bir kış bizi bekliyor.Altı gün kadar mola veriyoruz,bu akşam üstü Qunem,Kikiriği annesi ve ikizinin yaşadığı,kendi evine götürdü.Çünkü ben yarın akşam üstü Belgrada uçup Acamın yanına gidiyorum.sadece altı gün kalıp döneceğim,devamını dönüşte yazarım,Ciciğin çektiği fotoğrafları koyarım,gelir gelmez de,ayağımın tozuyla Kikiriğimi alırım...Sizinle de dönüşte görüşürüz,her ne kadar Kurban Bayramını sevmiyorsam da hepinize sağlıklı,mutlu bayramlar,küçüklerin yanaklarından,büyüklerin de yanaklarından öperim...
